مجله اینترنتی

محققان یک ساختار الماسی عجیب و جدید در شهاب‌سنگ «کنیون دیابلو» کشف کردند

دانشمندان در حال مطالعه روی الماس‌های داخل شهاب‌سنگ کنیون دیابلو بودند که متوجه یک ساختار عجیب و غریب و درهم‌پیچیده شدند. این ساختار که تاکنون هرگز مشاهده نشده بود، ترکیبی از گرافین و الماس است و به گفته محققان با خصوصیات منحصر به فردی که دارد، می‌تواند یک روز در فناوری‌های شارژ سریع یا نوع جدیدی از لوازم الکترونیکی استفاده شود.

این ساختار الماسی داخل شهاب‌سنگ کنیون دیابلو پیدا شده که حدود 50 هزار سال پیش به زمین سقوط کرده و اولین شهاب‌سنگ پیدا شده در آریزونا در سال 1891 است. الماس‌هایی که در کنیون دیابلو وجود دارند، همان الماس‌هایی نیستند که اکثر ما می‌شناسیم.

بخش عمده الماس‌ها در عمق 150 کیلومتری زمین در دمای بالغ بر 1093 درجه سلسیوس به وجود می‌آید و اتم‌های کربن‌شان چیدمان مکعبی پیدا می‌کنند. از آن سو اما الماس‌هایی که در شهاب‌سنگ کنیون دیابلو وجود دارند، با نام لونسدالیت شناخته می‌شوند و ساختارهای کریستالی شش ضلعی دارند. این الماس‌ها تنها تحت فشار و حرارت فوق‌العاده زیاد به وجود می‌آیند. در نتیجه، اگرچه دانشمندان قبلا در آزمایشگاه چنین الماس‌هایی ساخته بودند، اما آن‌ها در حالت طبیعی فقط در هنگام برخورد شهاب‌سنگ‌ها به زمین با سرعت زیاد ایجاد می‌شوند.

الماس شهاب‌سنگ کنیون دیابلو فرق دارد

محل سقوط کنیون دیابلو
محل سقوط کنیون دیابلو

محققان همچنین می‌گویند این ساختارها به جای این که شکل ساده شش ضلعی داشته باشند، یک ماده دیگر بر پایه گرافین دارند که با الماس درهم‌تنیده است. این ماده که با نام دیافیت شناخته می‌شود، با الگوهای جذاب و چند لایه به وجود می‌آید که لایه‌های آن به درستی روی هم قرار نمی‌گیرند.

کشف دیافیت در لونسدالیت نشان می‌دهد که این ماده می‌تواند در سایر مواد کربنی هم پیدا شود. گرافین از یک صفحه به ضخامت یک اتم در چیدمان شش ضلعی تشکیل می‌شود. اگرچه تحقیقات روی این ماده هنوز ادامه دارد، اما پتانسیل‌های کاربردی آن بسیار زیاد است. از داروهای هدفمند گرفته تا فناوری‌های شارژ سریع و ابزارهای سبک و محکم الکترونیکی، می‌توان از خصوصیات این ماده در حوزه‌های مختلفی استفاده کرد.

حالا که محققان این ترکیب از گرافین را در این شهاب‌سنگ پیدا کرده‌اند، بهتر می‌توانند نحوه شکل‌گیری آن را بررسی کنند و به سراغ تولید این مواد در آزمایش بروند. نتایج تحقیقات پژوهشگران در مجله Proceedings of the National Academy of Sciences منتشر شده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *